تولد یک توهم از جناس تغییر فعل زمان

و معکوس این ساعت تا پاسخی نا تمام

هرگز پذیرش این تاریک تا روانکرد...... روا نداشت بلوغ!

دریغ و اغماض انسانیت این بینش ، نگرش و شریعت

حتی چینش نیاز یک خواهش . . .

به شبگردی آسمان در تن من و ( فضیل )

و آغوش گرم فردا          باز می آید پرستو رهسپاری تنها

تا بهای واژه ی ( خاطر خواهی یک احمق) که شمرد

در احساس سکه های این بهشت که جنوب یا برف

و شکوفه هایی بر لبستان از لب همین نیزار

کرمهای تمدن این دنیا را که ساخت ؟       ( بانو )

و یک گناه که مثلا عاشق شدیم و جنون زدیم به خط فقر

نواختیم از بوی دستان حنا بسته ات

دوشادوش هم در رودآباد اما . . .

حاجی و حاجیه خانم به یک کیلومتر پارچه ی تبریک

راهزنان را بگو بنوازند راه ما را

که شاید فصل دیگر

گردوهای پوشالی نوازش شوند.